Iratxe López de Subijana Esteban

Vitoria – Gasteiz (1999)

4. mailako ikaslea naiz, Ingeniaritza Zibilean (Bideetakoa – Santander) Txikitatik galdetu izan diot neure buruari nola eta zergatik gertatzen ziren gauzak, eta inoiz ez naiz gelditu erantzun sinesgarri bat jaso arte.

Nire ustez, txiki-txikitatik oso pertsona bitxia izan naiz, eta beti galdetu izan diot neure buruari zergatik gertatzen diren gauzak Horren erakusgarri da tradizioz genero maskulinoarekin lotu izan diren jokoekin gozatzen nuela, adibidez eraikuntzekin edo logika jokoekin. Horregatik guztiagatik, uste dut zientzia dela niretzat gauzen jatorria eta arrazoia ulertu ahal izatea.

Bestalde, hazi ahala konturatu naiz zientzia dela a priori urrunak eta loturarik gabeak diruditen diziplinen arteko lana ahalbidetzen duen ingurunea. Adibide gisa, bideetako ingeniarien eta zirujauen arteko lankidetza edo itsas biologoen eta materialen ingeniarien arteko lankidetza aipatuko nituzke.

Sektore horiek tradizionalki maskulinotzat hartzen dira, eta jendea harritu egiten da, neska izanda, bide-ingeniaria izan nahi duzula diozunean. Horregatik nago horrelako kausa sozialen alde, emakumeak ahalduntzeko eta adar zientifiko eta teknikoetan duten presentzia baloratzeko aukera ematen dutelako. Beraz, animatu egin nahi ditut neska gazteak arlo horietan ikertzera eta interesa izatera, euren gaitasuna zalantzan jarri gabe.

Back to Top